گزارش آگهی

بیم و امیدهای استفاده از خودروهای برقی هوشمند

محمد حداد، کارشناس ارشد ارزیابی بازار، واحد بازاریابی فناپ

تولید خودروهای برقی و در ادامه فروش آن مدتی است که تبدیل به حوزه‌ای رقابتی میان خودروسازان شده است، البته که جذابیت این موضوع برای مخاطبان نیز قابل توجه است. از طرفی، ورود هوش مصنوعی به صنعت خودروسازی جذابیت این موضوع را دوچندان کرده، به‌نحوی که پیش‌بینی شده است این نوع خودروها (‌خودروهای دارای هوش مصنوعی) در سال‌های پیش رو سهم بیشتری از بازار را به خود اختصاص دهند، سهمی که به‌دست آوردنش بدون چالش نخواهد بود؛ هزینه‌های سنگین تولید، مشکلات باتری و زیرساخت شارژ، و موضوع امنیت و هک این ماشین‌ها از دغدغه‌های اصلی کاربران و کارشناسان خودرو و از چالش‌های اصلی وسایل نقلیۀ برقی است.

بررسی سیر تاریخی تولید خودروهای برقی نشان می‌دهد که نخستین خودروی برقیِ مدرن در سال ۱۹۹۶ تولید شد که با گذشت زمان تکامل یافت و مصرف‌کنندگان نیز از حق انتخاب بیشتری برخوردار شدند. شرکت‌های خودروسازی مانند «ب.ام.و»، «جنترال‌موتورز»، «فورد»، «نیسان»، «تسلا»، «تویوتا»، «بنز»، و… میلیاردها دلار برای طراحی و تولید خودروهای برقی سرمایه‌گذاری کرده‌اند و تلاش می‌کنند سهم و نفوذ خود را در بازار افزایش دهند. برای مثال، شرکت خودروسازی «تسلا» مدل Y را معرفی کرده که یک SUV برای وسیلۀ نقلیه‌ای با بُرد ۳۷۰ کیلومتر با قیمت ۳۹،۰۰۰ دلار، و برای مسافت ۴۸۰ کیلومتر ۴۷،۰۰۰ دلار ارزشگذاری شده است.

به‌طور کلی، خودروهای برقی متفاوت‌اند از خودروهای معمولی که از یک موتور احتراق داخلی نیرو می‌گیرند. آنها با استفاده از باتری‌های لیتیومی-یونی، که نمونه‌ای از آنها در گوشی‌های هوشمند به‌کار می‌رود، کار می‌کنند. در حال حاضر، باتری‌های لیتیومی-یونی می‌توانند محدودۀ رانندگی ۴۰۰ تا ۵۰۰ کیلومتر را فراهم کند. اما اگر مصرف‌کننده می‌خواهد بُرد رانندگی ۷۰۰ کیلومتر یا بیشتر داشته باشد، هزینۀ بالای باتری‌های لیتیومی-یونی باعث گران شدن این نوع از وسایل نقلیه می‌شود. گفته می‌شود یک وسیلۀ نقلیۀ برقیِ متوسط، برای پیمودن حدود ۱۶۰ کیلومتر به ۳۰ کیلووات ساعت برق نیاز دارد که معادل همان مقدار برقی است که یک خانۀ متوسط برای راه‌اندازی لوازم خانگی، رایانه، چراغ و سیستم گرمایشی و تهویۀ هوا استفاده می‌کند. در همین راستا و با توجه به مطالعات صورت‌گرفته، پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۵۰ مصرف برق با افزایش ۳۸ درصدی روبه‌رو خواهد شد که عمدۀ آن به‌دلیل وسایل نقلیۀ الکتریکی است.

موضوع مهم دیگر دربارۀ این خودروها سفرهای طولانی‌مدت و نبود ایستگاه‌های شارژِ در دسترس است. البته به‌نظر می‌رسد «تسلا» در این‌باره نیز دست به ابتکاراتی زده و با همکاری شرکت‌های خصوصی و کنسرسیوم‌هایی در حال نصب ایستگاه‌های شارژ سریع در سراسر ایالات متحد آمریکاست که البته به سرمایه‌گذاری‌های زیادی هم نیاز دارد.

اگرچه وسایل نقلیۀ برقی ممکن است از نظر پایداری و تأثیر منفیِ کمتر بر محیط زیست عالی باشند، برای بیشتر افراد  وقتی به این نوع خودرو‌ها فکر می‌کنند، موضوع مسافت کم و هزینه‌های زیاد را تداعی می‌کند که حتی شاید نیاز به نصب ایستگاه شارژ در خانۀ خود داشته باشند. بنابراین، شرایط کنونی و زیرساخت‌های موجود باعث نگرش منفی عموم مردم برای استفاده از خودروهای برقی می‌شود.

در سال ۲۰۱۵، یکی از شرکت‌های آمریکایی با نگاه به شعار معروف «اگر بسازید، خواهند آمد»، ۲۰ میلیون دلار برای نصب هزار ایستگاه شارژ در سراسر منطقۀ خدمات خود مانند فروشگاه‌های مواد غذایی، مجتمع‌های آپارتمانی و مراکز تجاری هزینه کرد. این در حالی بود که در آن زمان فقط حدود ۱۶۰۰ وسیلۀ نقلیۀ الکتریکی در کل آن منطقۀ جغرافیایی وجود داشت. بی‌شک، در دسترس بودن زیرساخت‌های شارژ یکی از مهم‌ترین عوامل برای تشویق به استفادۀ هر چه بیشتر از وسایل نقلیۀ برقی خواهد بود.

شرکت «جگوار» هم اعلام کرده که تا سال ۲۰۲۵ هدف خود را در ساخت وسایل نقلیۀ کاملاً برقی قرار داده است و  قصد دارد تا سال ۲۰۳۹ با سرمایه‌گذاری حدود ۳.۵ میلیارد دلار در سال برای زیرساخت‌های لازم مانند ایستگاه‌های شارژ هزینه کند. شرکت «لندرور» نیز اعلام کرده است که با اولین خودروی تمام‌برقی خود در سال ۲۰۲۴ به‌تدریج به فضای وسایل نقلیۀ کاملاً الکتریکی منتقل می‌شود.

همچنین، شرکت «شل» که به‌عنوان غول سوخت‌های فسیلی شناخته می‌شود، به‌تازگی اعلام کرده است که قصد دارد ۵۰۰ هزار ایستگاه شارژ برقی در مدت چهار سال ایجاد کند. این اقدامات نشانه‌هایی از اهمیت موضوع برای شرکت‌های بزرگ دارد، زیرا در نهایت سرمایه‌گذاران سرمایه‌های بیشتری را به این صنعت نوظهور خواهند آورد.

با این حال، در برخی از کشورها رشد و توجه به زیرساخت بیشتر بوده است؛ برای مثال، چین بزرگ‌ترین بازار خودروهای برقی جهان را به‌دلیل مسائل زیست‌محیطی و سیاست ملی دربارۀ این فناوری تدوین کرده است. بر همین اساس، انتظار می‌رود سهم چین از بازار خودروهای الکتریکی در سال‌های پیش رو با افزایش چشمگیری همراه خواهد بود. برای مثال، اگر از فرودگاه شنزن چین خارج شوید، ۹۰ درصد کل تاکسی‌ها الکتریکی هستند. نکته اینجاست که چین می‌تواند از طریق قوانین دولتی به‌راحتی مسیر را هدایت کند، در حالی که انجام آن در اروپا یا آمریکای شمالی به‌سادگی شدنی نیست.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا