اینترنت ایران پس از ۲۰ روز قطعی، بازگشایی شد و اکنون مردم روی اپراتورهای ثابت و همراه میتوانند به فعالیتهای خود در نت بپردازند.
اما یک سوال جدی و مهم: آیا اینترنتی که الان داریم؛ همان اینترنت پیش از این قطعی است؟ اینترنت ۸ بهمن با اینترنت ۱۸ دی چه فرقی کرده است؟
بسیاری از کارشناسان شبکه و اینترنت و البته گزارشهای نت بلاکس و کلودفلر اعتقاد دارند با اینترنت متفاوتی روبرو هستیم؛ نه اینترنت طبقاتی بلکه یک اینترنت وایت لیست و با محدودیت زیاد.
اینترنت سفید و سطحبندی شده
در اینترنت وایت لیست، همهچیز به طور پیشفرض بسته است جز اینکه دستگاه ناظر بر اینترنت، دستور بازگشایی آن را داده باشد؛ برعکس اینترنت بلک لیست که همهچیز باز است و صرفا چند پورت، پلتفرم و سایت بسته شدند.
نت بلاکس در گزارش دیروز خود گفت اینترنت ایران پس از ۲۰ روز بازگشت ولی نه به حالت قبل؛ بلکه براساس فیلتر سنگینی از لیستهای سفید.
در این شکل از اینترنت، در ظاهر همهچیز باز است ولی فیلترینگ، بستن، کنترل و نظارت بر اینترنت راحتتر از گذشته میشود.
روزنامه شرق هم دیروز در گزارشی گفت اینترنت ایران به ۸ طبقه یا سطح، تقسیمبندی شده که سطح ۸ برابر با خاموشی و قطعی، سطح ۵ برابر با محدودیتهای شدید و سطح ۲ که وضعیت دیروز پیش از بازگشایی بود؛ دسترسی بهبود یافته است.
براساس این ادعا، اینترنت ایران اکنون در سطح ۲ یعنی نزدیک به باز بودن همهچیز رسیده است.
گفته میشود این سطحبندی برای آمادگی در بحرانهای بعدی است تا حاکمیت بداند سریعا باید اینترنت را به کدام سطح ببرد.
این تغییرات برای مردم چه تفاوت ملموسی دارد؟
فعلا خیلی زود است درباره اثرات اینترنت سفید و سطح بندی شده، صحبت کنیم و باید دورهای طی شود تا دقیقا فهمید در این ۲۰ روز قطعی، معماری و ساختار اینترنت دستخوش چه تغییراتی شده است.
اما انچه مسلم است؛ قطعی اینترنت آسانتر از گذشته خواهد بود؛ نظارت و کنترل همهچیز در اینترنت، برای حاکمیت سادهتر و سریعتر اتفاق میافتد و در این سو، مردم با فیلترینگ و کندی اینترنت بیشتری روبرو میشوند.
مثلا در آینده شاید دیگر شاهد قطعی کامل اینترنت نباشیم ولی به سرعت پلتفرمها، پیامرسانها، سایتها و سرویسهای مختلفی به صورت گزینشی قطع یا وصل شوند.
