آیا موبایل در هواپیما آنتن میدهد؟
به گزارش تیم پشتیبانی سایت مرجع خرید بلیط پرواز یوتراوز (utravs.com)؛ یکی از سوالات پرتکرار و گاهی نگرانکننده برای مسافران هوایی این است که آیا استفاده از تلفن همراه در طول پرواز مجاز است؟ و آیا این دستگاهها در ارتفاعات بالا قادر به برقراری ارتباط هستند؟ تصورات غلط و اطلاعات ناقصی در این زمینه وجود دارد که گاهی باعث سردرگمی میشود. در این مقاله به بررسی دقیق این موضوع میپردازیم و به این سوال اساسی پاسخ میدهیم که آیا موبایل در هواپیما آنتن میدهد و پیامدهای احتمالی استفاده از آن چیست. همچنین، دلایل اصلی محدودیتهای اعمال شده و راهکارهای جایگزین برای ارتباط در طول پرواز را مورد بحث قرار خواهیم داد.
ماهیت سیگنالهای موبایل با هواپیما تداخلی دارد؟
موبایلها همراه برای برقراری ارتباط از امواج رادیویی استفاده میکنند. این امواج در فرکانسهای خاصی منتشر میشوند که توسط شبکههای مخابراتی در سطح زمین دریافت و پردازش میگردند. برجهای مخابراتی، که به عنوان ایستگاههای پایه شناخته میشوند، مسئول پوششدهی مناطق جغرافیایی و هدایت سیگنالها بین دستگاههای موبایل و شبکه اصلی هستند. قدرت سیگنال دریافتی توسط تلفن همراه به عواملی چون فاصله از نزدیکترین دکل مخابراتی، موانع فیزیکی (مانند ساختمانها و کوهها) و تداخل امواج بستگی دارد. در حالت عادی، تلفن همراه دائماً در حال جستجو برای یافتن قویترین سیگنال موجود است تا بتواند ارتباط پایدار را حفظ کند.
هنگامی که تلفن همراه در حالت عادی کار میکند، به طور مداوم تلاش میکند تا با نزدیکترین دکل مخابراتی ارتباط برقرار کند. این تلاش شامل ارسال و دریافت سیگنالهای رادیویی است. در ارتفاعات بسیار بالا، مانند ارتفاع پروازی هواپیماها (که معمولاً بین ۳۰,۰۰۰ تا ۴۰,۰۰۰ فوت است)، فاصله از دکلهای مخابراتی زمینی به قدری زیاد میشود که سیگنالهای دریافتی بسیار ضعیف و عملاً غیرقابل استفاده میگردند. حتی اگر در برخی شرایط خاص، سیگنال بسیار ضعیفی دریافت شود، این سیگنال برای برقراری یک تماس صوتی پایدار یا ارسال داده کافی نخواهد بود. بنابراین، از نظر فنی، تلفن همراه در ارتفاع پروازی هواپیما قادر به برقراری ارتباط با شبکههای مخابراتی زمینی نیست.
دلایل اصلی ممنوعیت استفاده از موبایل در حالت عادی
ممنوعیت استفاده از تلفن همراه در حالت عادی (یعنی بدون فعال کردن حالت پرواز) در هواپیماها صرفاً به دلیل عدم وجود آنتندهی نیست، بلکه دلایل فنی و ایمنی مهمتری در پس این قانون وجود دارد. اصلیترین نگرانی، احتمال ایجاد تداخل در سیستمهای ناوبری و ارتباطی حساس هواپیما است. این سیستمها از امواج رادیویی در فرکانسهای خاصی استفاده میکنند که ممکن است با سیگنالهای قوی و متغیر تلفنهای همراه تداخل پیدا کنند. اگرچه احتمال این تداخل در سالهای اخیر با پیشرفت تکنولوژی و افزایش استانداردهای ایمنی کاهش یافته است، اما همچنان به عنوان یک ریسک بالقوه در نظر گرفته میشود.
این تداخل میتواند منجر به اختلال در عملکرد سیستمهایی مانند رادار، سیستمهای ارتباطی با برج مراقبت پرواز و سایر تجهیزات حیاتی هواپیما شود. در صنعت هوانوردی، ایمنی اولویت مطلق است و هرگونه ریسک احتمالی، هرچند کوچک، باید به حداقل برسد. به همین دلیل، قوانین سختگیرانهای برای استفاده از دستگاههای الکترونیکی در طول پرواز وضع شده است. این قوانین نه تنها برای اطمینان از عدم ایجاد تداخل، بلکه برای حفظ تمرکز مسافران و خدمه در مواقع اضطراری نیز اعمال میشوند.
حالت پرواز (Airplane Mode): راهکار فنی و ایمنی
حالت پرواز (Airplane Mode) در تلفنهای همراه و سایر دستگاههای الکترونیکی قابل حمل، قابلیتی است که به طور همزمان تمام فرستندههای بیسیم دستگاه را غیرفعال میکند. این فرستندهها شامل بلوتوث، وایفای و شبکههای سلولی (GSM, 3G, 4G, 5G) میشوند. با فعال کردن این حالت، دستگاه دیگر تلاش نمیکند تا با شبکههای مخابراتی یا سایر دستگاههای بیسیم ارتباط برقرار کند و در نتیجه، هیچ سیگنال رادیویی مضری منتشر نمیکند. این اقدام، اطمینان حاصل میکند که هیچگونه تداخلی با سیستمهای حساس هواپیما ایجاد نخواهد شد.
فعال کردن حالت پرواز به این معنا نیست که دستگاه شما کاملاً غیرقابل استفاده میشود. شما همچنان میتوانید از بسیاری از قابلیتهای آفلاین تلفن همراه خود مانند گوش دادن به موسیقی، تماشای فیلمهای دانلود شده، بازی کردن، خواندن کتابهای الکترونیکی و استفاده از برنامههایی که نیاز به اتصال اینترنت ندارند، لذت ببرید. همچنین، بسیاری از خطوط هوایی امروزه امکان استفاده از وایفای در طول پرواز را فراهم کردهاند. در این صورت، پس از فعال کردن حالت پرواز، میتوانید وایفای هواپیما را انتخاب کرده و به اینترنت متصل شوید (در صورت ارائه سرویس توسط شرکت هواپیمایی).
آیا در هواپیما نت هست؟!
بسیاری از خطوط هوایی، به ویژه در پروازهای طولانیمدت و بینالمللی، امکان دسترسی به وایفای را برای مسافران فراهم میکنند. این خدمات معمولاً به صورت پولی ارائه میشوند، هرچند برخی از شرکتها ممکن است بستههای رایگان محدودی را نیز در نظر بگیرند. برای استفاده از اینترنت در هواپیما، ابتدا باید حالت پرواز را فعال کنید و سپس از طریق تنظیمات دستگاه خود به شبکه وایفای هواپیما متصل شوید.
نحوه ارائه خدمات وایفای در هواپیما متفاوت است. برخی سیستمها از طریق ماهواره و برخی دیگر از طریق آنتنهای نصب شده بر روی بدنه هواپیما که با ایستگاههای زمینی ارتباط برقرار میکنند، عمل میکنند. سرعت و کیفیت اتصال به اینترنت در طول پرواز میتواند بسته به نوع سیستم، تعداد کاربران متصل و موقعیت جغرافیایی هواپیما متغیر باشد. با این حال، این امکان، مسافران را قادر میسازد تا در طول پرواز به ایمیلهای خود دسترسی داشته باشند، در شبکههای اجتماعی فعالیت کنند یا حتی به صورت محدود به وبگردی بپردازند.
استفاده از ایرپاد و سایر دستگاههای بلوتوثی در هواپیما
یکی دیگر از سوالات رایج مربوط به استفاده از دستگاههای صوتی بیسیم مانند ایرپاد (AirPods) و سایر هدفونها و بلندگوهای بلوتوثی در هواپیما است. در گذشته، استفاده از این دستگاهها نیز با محدودیتهایی روبرو بود، اما با پیشرفت تکنولوژی و افزایش استانداردهای ایمنی، اکثر خطوط هوایی امروزه استفاده از دستگاههای بلوتوثی را در طول پرواز مجاز میدانند. بلوتوث از فرکانسهای رادیویی با قدرت بسیار پایین استفاده میکند و به طور کلی، بعید است که تداخل قابل توجهی با سیستمهای هواپیما ایجاد کند.
با این حال، توصیه میشود که همیشه دستورالعملهای خاص شرکت هواپیمایی خود را دنبال کنید. برخی از شرکتها ممکن است همچنان ترجیح دهند که در مراحل حساس پرواز (مانند برخاستن و فرود) تمام دستگاههای بیسیم، از جمله بلوتوث، خاموش باشند. پس از رسیدن هواپیما به ارتفاع کروز و اعلام خدمه پرواز مبنی بر مجاز بودن استفاده از دستگاههای الکترونیکی، معمولاً میتوانید ایرپاد یا هدفون بلوتوثی خود را روشن کرده و از آن برای گوش دادن به موسیقی، پادکست یا تماشای فیلم استفاده کنید.
چرا در هواپیما باید گوشی در حالت پرواز باشد؟ جمعبندی دلایل
به طور خلاصه، دلیل اصلی اینکه چرا در هواپیما باید گوشی در حالت پرواز باشد، ترکیبی از دلایل فنی و ایمنی است. اگرچه تلفن همراه در ارتفاع پروازی قادر به برقراری ارتباط با شبکههای زمینی نیست، اما روشن بودن فرستندههای آن میتواند به طور بالقوه با سیستمهای حساس هواپیما تداخل ایجاد کند. این تداخل، هرچند نادر، میتواند عواقب جدی برای ایمنی پرواز داشته باشد. حالت پرواز با غیرفعال کردن این فرستندهها، این ریسک را به طور کامل از بین میبرد.
علاوه بر این، استفاده از تلفن همراه در حالت عادی میتواند باعث ایجاد مزاحمت برای سایر مسافران شود، به خصوص در فضاهای بسته و محدود هواپیما. تمرکز بر روی دستورالعملهای ایمنی و کاهش عوامل حواسپرتی در طول پرواز نیز از دیگر دلایل اعمال این قانون است. در نهایت، با وجود محدودیتهای استفاده از تلفن همراه در حالت عادی، مسافران همچنان میتوانند از قابلیتهای آفلاین دستگاه خود بهرهمند شوند و با استفاده از خدمات وایفای ارائه شده توسط شرکتهای هواپیمایی، ارتباط خود را حفظ کنند.
