تاروپود

داستان لک‌لک‌ها و جوجه شاهین‌های عاشق ارتباطات

زندگی مسالمت‌آمیز پرندگان با آنتن‌های موبایل و تجهیزات مخابراتی

امروز ویدئوی زیبایی از آشیانه لک‌لک‌ها بر فراز یک دکل مخابراتی دیدم و یاد ماجرای چند روز پیش جوجه شاهین‌ها افتادم.

چند روز پیش، شرکت مخابرات مشهد به دلایل فنی، تصمیم به جابه‌جایی مکان یک دکل مخابراتی می‌گیرد اما وقتی به این دکل مراجعه کرده و مراحل آماده‌سازی برای انداختن و بردن آن به مکان جدید را انجام می‌دهند؛ متوجه یک آشیانه با چند جوجه شاهین در بالای دکل مخابراتی می‌شوند.

جوجه شاهین

در اتفاقی نادر برای ایران، شرکت مخابرات مشهد تصمیم می‌‌گیرد این دکل مخابراتی را تا بزرگ شدن این جوجه شاهین‌ها، تغییر مکان ندهد و آشیانه این پرندگان از بین نرود:

در ویدئو امروز که در توییتر دیدم؛ لک‌لک‌ها بر فراز یک دکل مخابراتی اطراف کوه‌های رنگارنگ و زیبای زنجان، لانه کرده و زیست می‌کنند. در این ویدئو هم به نظر می‌رسد یک لک‌لک ماده به همراه چند بچه لک‌لک زندگی می‌کنند. کلیپ ویدئویی بسیار زیبایی است که توصیه می‌کنم حتما تماشا کنید و لذت ببرید (ویدیو از علی نیکخواه):

مشاهده تصاویر لانه سازی پرندگان روی دکل‌های مخابرات و تجهیزات ارتباطی، اتفاقی نادر در ایران و جهان نیست و با یک جست‌وجوی ساده در گوگل می‌توانید صدها عکس از آشیانه پرندگان لابه‌بلای سکتورها و آنتن‌ها و آهن‌آلات دکل‌های مخابراتی پیدا کنید.

برخی از موافقان نظریه بی‌خطر بودن دکل‌های مخابراتی و فرکانس‌های رادیویی برای انسان و موجودات زنده، به این تصاویر و زندگی پرندگان در کنار قوی‌ترین منتشرکنندگان امواج الکترومغناطیس استناد می‌کنند و می‌گویند اگر این امواج خطری برای موجودات زنده داشت؛ قطعا باید این پرندگان مرده و خشک شده باشند ولی سال‌ها است در آن بالا، زندگی کرده و هیچ خطر و تهدیدی متوجه آن‌ها نیست.

من بیشتر به این موضوع فکر می‌کنم که ای کاش در این محیط‌ها، درختان و جنگل‌هایی کاشته و پرورش داده بودیم تا لک‌لک‌ها و شاهین‌ها و دیگر پرندگان، به جای لانه‌سازی روی دکل مخابراتی، روی درختان آشیانه بنا می‌کردند؛ چیزی که باید در اصل و ذاتا اتفاق بیفتد.

این پرندگان در مشهد و زنجان و در زیست‌گان خود، هیچ درخت بزرگ و بلندی جز دکل مخابراتی نیافته‌اند و به ناچار تصمیم به لانه‌سازی در میان آهن‌آلات گرفتند.

و نکته گفتنی دیگر اینکه حالا که نتوانستیم زیست‌گان این پرندگان را تامین کنیم؛ چه بهتر که مانند مخابرات مشهد، با آن‌ها مهربان باشیم و آشیانه‌شان را خراب نکنیم و اجازه بدهیم تا هر وقت که دوست دارند؛ در آن‌جا زندگی کنند و حتی اگر می‌توانیم لانه‌شان را بهتر و نرم‌تر و ایمن‌تر کنیم.

نباید فراموش کنیم که ما میهمان اکوسیستم آن‌ها هستیم و در جای نامناسب و دقیقا وسط زیست‌گاه‌شان، دکل و آنتن موبایل و کلی تجهیزات ارتباطی و مخابراتی دیگر نصب کردیم؛ این ما بودیم که بیگانه محسوب می‌شویم و هجوم بیگانگان به سرزمین‌شان را رقم زدیم. و چه بسا که دست به تخریب محل زندگی‌شان در گذشته زده باشیم.

به هر حال، من از دیدن این تصاویر و کلیپ‌ها هم لذت بردم و هم افسوس خوردم که چرا نباید این پرندگان، محل‌های بهتری برای آشیانه‌سازی داشته باشند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا