اپراتورها یا شهروندان؛ کدام‌یک مقصر آنتن‌دهی ضعیف داخل ساختمان هستند؟

شاید تا کنون این سوال را از خودتان پرسیده باشید که مقصر اصلی مشکل آنتن‌دهی درون یک ساختمان کیست؟

خود ما شهروندان که باید دقت بیشتری می‌کردیم و ساختمانی با آنتن‌دهی بهتری انتخاب می‌کردیم؟ معمار و سازنده ساختمان یا اپراتورهای موبایل؟

متاسفانه در بسیاری از شهرهای بزرگ کشور، مشکل ضعیف بودن آنتن‌دهی درون ساختمان‌ها و برج‌ها مشاهده می‌شود. وسط شهر و در یک ساختمان اداری و تجاری می‌بینیم نه موبایل خوب آنتن می‌دهد و نه می‌شود از اینترنت استفاده کرد؟

این ضعف آنتن‌دهی هم روز به روز در ساختمان‌های بیشتری مشاهده می‌شود و واقعا این سوال را مطرح می‌کند که مقصر کیست و چه کسی باید این مشکل بزرگ را حل کند؟

سید محمد امامی، مدیرکل دفتر نظارت بر خدمات ارتباطی و فناوری اطلاعات سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی؛ می‌گوید در شش ماهه اول سال ۹۹ بیش از ۵ هزار و ۴۷۷ شکایت از سوی کاربران در سامانه ۱۹۵ ثبت شده است که مربوط به عدم آنتن‌دهی تلفن همراه است و بخش اعظمی از آن‌ها مربوط به عدم آنتن‌دهی در داخل ساختمان می‌شود.

اما این مقام مسئول به صراحت می‌گوید مشکل عدم آنتن‌دهی موبایل در داخل ساحتمان‌ها متوجه اپراتورها است:

«اپراتورها بر اساس پروانه و مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات، ملزم هستند تمام سطح شهر از جمله داخل ساختمان‌ها را پوشش دهند. در واقع اپراتورها در پروانه خود متعهد شدند که تمام شهر را پوشش دهند و این کاملاً بدیهی است که این تعهد داخل ساختمان‌ها، پارک‌ها، پاساژهای متعارف و … را در برگیرد.
اپراتورها در این مورد الزام دارند و در صورت رعایت نکردن این موضوع بر اساس مصوبات کمیسیون تنظیم مقررات ارتباطات جریمه می‌شوند. البته رگولاتوری معتقد است همانطور که سازمان نظام مهندسی بعد از بررسی وضعیت سیم‌کشی برق، نصب کنتور و … در ساختمان‌ها، مجوز پایان کار را برای آن ساختمان صادر می‌کند، باید با تدوین مقررات مناسب، برای برج‌ها و ساختمان‌های بلند نیز تهیه تجهیزات و جانمایی برخی وسایل مخابراتی الزامی شود.»

 

اپراتورها هم مقصر هستند و هم خیر

سید محمد امامی دلایل عدم پوشش‌دهی موبایل در برخی نقاط یا ساختمان را متعدد می‌داند و اعتقاد دارد اپراتورها تلاش‌های خود را در توسعه شبکه ۳G و ۴G بیش از اندازه تعهدات خود انجام دادند و مشکل جای دیگری است:

«دلایل متفاوت است که از جمله آن می‌توان به عدم همکاری شهرداری‌ها و مردم، سرقت دکل‌ها، وضعیت جغرافیایی، میزان جمعیت، آب و هوای منطقه – که می‌تواند بر سیگنال‌های مخابراتی تاثیر بگذارد – اشاره کرد. به عنوان مثال در حال حاضر پوشش‌دهی در برخی مناطق کلانشهرها تحت تاثیر هارمونی ساخت و سازها، قرار گرفته است، چرا که حتی مصالح بکار رفته در ساختمان‌ها و قطر دیوارها، سیگنال‌های مخابراتی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. درباره مشکلات پوشش دهی در جاده‌ها و روستاها نیز می‌توان به نبود زیرساخت‌های لازم مانند برق جاده، عدم دسترسی برای احداث سایت و موضوع سرقت‌های مکرر تجهیزات مخابراتی اشاره کرد.»

مدیرکل دفتر نظارت بر خدمات ارتباطی و فناوری اطلاعات سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی؛ آماری هم از وضعیت شهرها و روستاها از نظر پوشش‌دهی شبکه‌های موبایل می‌دهد:

«در حال حاضر، در ۱۳۱۹ شهر کشور بستر مخابراتی بر پایه شبکه ۲G بنیان شده و در ۱،۲۸۹ شهر نیز می‌توان سیگنال‌های مخابراتی روی بستر ۳G را دریافت کرد. همچنین کاربران در ۱،۱۵۸ شهر نیز قادر به استفاده از فناوری مخابراتی ۴G خواهند بود. در روستاها نیز آمار تکنولوژی نسل دوم ۴۴ هزار و ۹۱۸ روستا بوده که دو تکنولوژی نسل سوم و چهارم نیز شامل ۵۵ هزار روستا می‌شود. ۸۶ درصد جاده‌های کشور، ۲G و ۶۷ درصد ۳G و ۳۹ درصد ۴G را پوشش می‌دهند.»

این مقام رگولاتوری می‌گوید مردم با مراجعه به وب‌سایت نت‌سنج پلاس می‌توانند مناطق مختلف شهری را باهم از نظر آنتن‌دهی مقایسه کنند و بفهمند در کدام نقاط و مناطق، پوشش‌دهی حداکثری و بیشتری وجود دارد و در کدام مناطق درصد خطا بسیار کم است.