درگاه Combo SFP در سوئیچها چیست و چه کاربردی دارد؟

گاهی اوقات دیدید گفته میشود یک سوئیچ دارای ۲ یا چهار درگاه Combo SFP است. دقیقا درگاه یا پورت Combo SFP چیست و چه کاری در سوئیچها انجام میدهد و کاربردهای آن چه هستند؟
به علاوه، چه تفاوتهایی با با درگاههای اترنت RJ45 یا درگاههای SFP و +SFP دارد؟ چگونه باید این پورتها را شناسایی کنیم و با دیگر پورتهای یک سوئیچ اشتباه نگیریم؟
بیشتر بخوانید: تفاوت سوئیچ مدیریتی و غیرمدیریتی چیست و کدامیک برای کاربران خانگی مناسبتر است؟
یک درگاه Gigabit Ethernet Combo شامل دو درگاه مسی است. یک درگاه با رابط RJ45 و درگاه دیگری با رابط SFP که برخی اوقات کانکتور Mini-GBIC هم گفته میشود. این درگاه میتواند از هر دو نوع اتصالات و کابلهای مسی و فیبرنوری پشتیبانی کند.

تصور کنید در یک شبکه، چندین دستگاه با کابل و رابط RJ45 داشته باشید ولی دو دستگاه از طریق کابل فیبرنوری و رابط SFP به سوییچ متصل شوند. در این وضعیت، باید این دستگاهها را به درگاه SFP سوییچ متصل کنید.
چند گیگابیت با فیبرنوری یا مسی
درگاه SFP فقط از سرعت ۴.۲۵ گیگابیت بر ثانیه پشتیبانی میکند ولی درگاههای XFP که به طور جداگانه روی سوئیچها قرار میگیرند؛ سرعتی ۱۰ گیگابیت را پشتیبانی خواهند کرد. یک رده بالاتر، درگاههای +SFP هستند که باز هم سرعت ۱۰ گیگابیت را پشتیبانی میکنند ولی نیاز به شدت جریان بیشتری دارند.
بنابراین؛ هنگامی که بخواهند چند درگاه برای پشتیبانی از سرعتهای چند گیگابیت روی سوئیچها قرار دهند و از سوی دیگر بخواهند امکان اتصال دستگاههای با رابط RJ45 و SFP هم فراهم شود تا کاربر انعطافپذیری بالاتری به دست بیاورد؛ از درگاههای Combo SFP استفاده میشود.

پس، در هر زمان فقط یکی از درگاههای SFP یا RJ45 کار میکنند و میتوانند در شبکه تبادل اطلاعات داشته باشند.
وقتی میگویین فلان سوییچ دارای ۴ درگاه Combo SFP است؛ یعنی چهار دستگاه میتوانند با فیبرنوری یا کابل مسی به سوییچ متصل شده و از سرعت چند گیگابیت برای تبادل اطلاعات استفاده کنند.
چون درگاههای +SFP گرانتر بوده و غالب دستگاههای شبکههای اترنت رده متوسط هم نمیتوانند از این رابط پشتیبانی کنند؛ از درگاههای Combo SFP استفاده میشود.





