قیمت مودم و روتر در ایران رکورد زد؛ اعدادی که باورکردنی نیستند!

تا همین یک سال پیش، اگر می‌خواستید گران‌ترین مودم یا روتر بازار ایران را خریداری کنید؛ باید هزینه‌ای ۱.۵ تا ۲ میلیون تومان متحمل می‌شدید.

امروز، با بودجه‌ای ۲ میلیون تومان نمی‌توانید یک مودم یا روتر رده متوسط بازار را هم خریداری کنید و شاید دست خالی از بازار برگردید.

دیروز، وقتی داشتم محصولات چند فروشگاه اینترنتی تجهیزات شبکه را بررسی می‌کردم؛ اعدادی جلوی چشم ظاهر می‌شد که در ابتدا قابل خواندن نبودند و بعد باورکردنی نیستند.

مودم هواوی E5788 قیمتی حدود ۵ میلیون تومان دارد. مودم نت‌گیر M1 نیز با قیمت ۳.۴۵۰.۰۰۰ تومان به فروش می‌رود. مودم‌های رده Cat11 نیز قیمت‌هایی بالاتر از ۲ میلیون تومان دارند و تا ۲.۵ میلیون تومان قیمت دارند.

روتر بی‌سیم لینک‌سیس EA9500 قیمتی ۵.۱.۵.۰۰۰ تومان دارد و اکسس‌پوینت‌های دیواری AC این شرکت همگی قیمت‌هایی بالای ۴.۵ میلیون تومان دارند.

روتر مش وای‌فای سه بانده ایسوس Lyra AC2200 با قیمت ۳.۸۵۰.۰۰۰ در بازار فروش می‌رود و روتر تی‌پی‌لینک AC7200 نیز قیمتی ۲.۵۵۰.۰۰۰ تومان دارد.

شاید وقتی داریم درباره لپ‌تاپ، اسمارت‌فون، کارت گرافیک و تبلت صحبت می‌کنیم؛ قیمت‌های چند میلیونی چندان عجیب و غریب نباشند ولی تصور فروش یک مودم 4G با قیمت نزدیک به ۵ میلیون تومان یا یک مودم 4G رده متوسط با قیمت نزدیک به ۳ میلیون تومان واقعا برای بازار شبکه ایران جدید و غافل‌گیرکننده است.

چرا و به چه قیمتی؟

موضوع این نیست که چرا فروشگاه‌ها دارند محصولات شبکه را با چنین قیمت‌هایی می‌فروشند یا اینکه چرا شرکت‌های نمایندگی چنین قیمت‌هایی را مصب کردند و اجازه فروش می‌دهند.

موضوع این است که چه افرادی این محصولات شبکه خانگی و اداری کوچک را با این قیمت‌های نجومی می‌خرند و مهم‌تر از آن، چرا حاضر به پرداخت چنین هزینه‌ای می‌شوند؟

از دیروز دارم فکر می‌کنم چرا باید یک فرد برای روتری Cat11 نزدیک به ۳ میلیون تومان هزینه کند؟ چه دلایلی برای این خرید می‌توان تصور کرد و چه مزایایی نسبت به یک روتر Cat6 حدود یک میلیون تومانی به دست می‌آورد؟ آیا ارزش این خرید را دارد؟

شاید افرادی پیدا شوند برای ماجراجویی، کسب تجربه کاربری و هیجان دست به خرید مودم‌ها و روترهای چند میلیون تومانی بزنند ولی عموم مردم قادر به خرید این محصولات نخواهند بود.

در حال حاضر، مردم برای خرید یک مودم 4G ساده هم به مشکل برخورد کردند چون حدود ۵۰۰ هزار تومان هزینه دارد و قادر به پرداخت آن نیستند. دوستی نزدیک به یک ماه است به این در و آن در می‌زند تا مودم همراهی بخرد ولی نمی‌تواند چون واقعا برای استفاده چند دقیقه‌ای از اینترنت در طول روز برای بازدید از یک سایت مرتبط با کارش؛ ارزش هزینه‌ای ۵۰۰ هزار تومانی را برایش ندارد.

البته، موراد استثنایی در این بازار یافت می‌شود. مثلا، فردی که می‌تواند در یک معامله آنلاین چند ده میلیون تومان درآمد داشته باشد؛ طبیعی است که ۵ میلیون تومان برای خرید یک مودم همراه فوق‌العاده سریع و رده بالا بپردازد.

شاید هم برخی کسب‌وکارهای نوپا و استارت‌اپی نیاز داشته باشند یک روتر چند بانده قدرتمند برای استفاده در دفترکارشان قرار دهند اما مگر همه این استثناها چند تا در ماه و سال می‌شوند؟

به نظر شما، چه دلایلی برای خرید یک مودم روتر ۴ یا ۵ میلیون تومانی وجود دارد؟

خود شما حاضر هستید چنین هزینه‌ای را پرداخت کنید؟

خوشحال می‌شوم نظرتان را با من در میان بگذارید و درباره این موضوع بیشتر صحبت کنیم!

فیسبوک توییتر گوگل + لینکداین تلگرام واتس اپ کلوب

امتیاز شما به مطلب

دوست داشتم: 1
دوست نداشتم: 0
میانگین امتیازات: 1

2 دیدگاه در “قیمت مودم و روتر در ایران رکورد زد؛ اعدادی که باورکردنی نیستند!

ممنون از تدبیر مسئولین که همچین دنیایی برای ما خلق کردن

سلام. خب تا همین چن روز پیشا تو سایت های فروش مودم، قیمتای قدیم درج شده بود درحالی ک وقتی تماس میگرفتی میگفتن موجود نیست(حتی نمیگفتن این قیمتا، قیمتای قبله!!)
ازونجا ک رب 5-6 تومنی شده 18 تومن این افزایش قیمت خیلی هم عجیب نیس اصلا وقتی اسباب بازیترین گوشیه تا همین 4 ماه قبل، شده بالای 2 تومن دیگه قیمت مودم ها ک عجیب نیس!
مگه اونایی ک تو همین روزا ن ک گوشی اون برند خاص، بلکه همین 2-3 برند اسیای شرقی رو بالای 5-6 تومن براش پول میدن، نیاز دارن واقعا ب اون حد از امکاناتش؟؟؟
منی ک حتی نتونستم گوشی A7 2017 ی 1و500 تا 4 ماه قبل رو بخرم – حالا ب هر شکلی از روش خریدش- ملومه الان دیگه 500 تومنم برا خرید مودم هزینه نمیکنم چون”زور” داره ولی اونی ک -با هر درامدی- باید هر 6 ماه گوشی عوض کنه حتما برا گوشیش بالای 5 تومنم میده و و حتما هم برا کنجکاوی هم ک شده برا این مودم ها هم بالای 3-4 تومن میده. چون این گونه افراد زندگی رو از دید “سهل گرفتنش” دیدن و باهاش عمرشونو سپری کردن ن با تفکر “جمع نگه داشتن دستشون” تو امورات زندگی.
اصلا برا خیلیا زندگی ینی همین. هزینه برا لباس، گجت های الکترونیکی و مسافرت و تفریح بهر قیمتی چون نمیخان ب خودشون سخت بگیرن تا یوقتی زندگی هم بهشون سخت نگیره (همونطور ک زندگی ب من و امثال من همچنان داره سخت میگیره).
این چرخه تا مادامی ک مسئولین بالای 60-70 رو ازین صندلی و اداره ب اون صندلی و اون یکی اداره جابجا کنن ادامه خواهد داشت!!😡😡
اینجا: آنچه که هرگز نرسد جایی، فریاد است، فریاد.😢😢😢
ممنون اقای مهندس بابت مطالب خوبتون.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

کد امنیتی *